En alweer een week voorbij, wat gaat de tijd snel! Toen ik vorige week terug kwam van het zwembad was het een drukte van belang. Susan, de moeder van Andrew en Sarah, was op bezoek. De mannen lagen gestrekt met nog een vriend onder de auto's (het is echt noodzakelijk om alle wielen van de auto eraf en uit elkaar te halen, en ze er dan weer op te zetten) dus het was een dolle boel. Susan vroeg of ik mee wilde naar het strand. Dat wilde ik wel, dus met zijn tweeën zijn we naar Kai Iwi beach gereden. Dat was een ritje van een kilometer of 15. Onderweg zijn we nog door de Benson Botanic gardens gereden. Daar hebben we een kingfisher gezien. In het Nederlands is dat gewoon een ijsvogel. Schijnt héél bijzonder te zijn. Na de auto te hebben geparkeerd zijn we naar het strand gelopen. Het is wel een zandstrand maar ze noemde het ijzerzand. Het was ook een beetje zwart. Het strand is een meter of 20 breed waarna er kliffen loodrecht omhoog gaan. Die zijn van klei, ze kunnen daarom ook naar beneden komen. Op sommige plaatsen lijkt het of er rotsen door het strand steken, maar dat zijn dus stukken klei. Best gek.
Halverwege kwam er water uit de klif. Dat gaf wel een beetje een probleem, uiteindelijk moest ik mijn wandelschoenen uit en op mijn blote voeten door het water heen. Het was een centimeter of 30 diep en het stroomde heel hard. In combinatie met hele gladde stenen is dat wel even spannend.
 Toen we terug gingen was het al donker, het bleek dat ik mijn sleutel vergeten was en mijn huisgenoten weg waren. Het raam van Andrew stond nog open en daar ben ik dus maar door heen geklommen. Dat klinkt een stuk eleganter dan het was. Het raam was net iets te hoog voor mijn bevalligheid, en zijn bed staat onder het raam (ik had hele vieze voeten en wilde die er nou niet midden op planten). Ik kan nu wel zeggen dat ik "er ook niets aan kan doen, want ik heb nou eenmaal een gat in mijn hand'. Niet aan te raden, op je rechter handpalm, nog al irritant. Maar ik heb wel weer iets aan mijn lijst "try before you die" gevoegd.

Maandag was ik vrij. Het was namelijk Koninginnedag. Voor mij in eerste instantie nog al verwarrend want Pinksteren en Hemelvaart zijn dus géén vrije dagen. Ze kunnen hier nog wel op cursus hoe je zo'n feestje moet vieren, er gebeurt echt niets. Er is nog minder te beleven dan een gewone zondag. Ik ben daarom maar op de fiets gestapt en naar Virginia Lake gefietst. Het is een parkachtig bos rondom een (surprise) meer. In zo'n drie kwartier kun je erom heen wandelen. Halverwege heb ik een start gemaakt met mijn scriptie. Het uitzicht was inspirerend.

De rest van de week ging zo zijn gangetje, komende week komt het ontwerp van de huisstijl binnen, en alles is voorbereid voor het onderzoek naar wat men ervan vind. Er is nog een andere stagiaire bij gekomen, zij werkt aan een tentoonstellingsontwerp. Gezellig, want nu zit ik niet meer alleen op het kantoor. Donderdag wilde ik van de supermarkt naar huis fietsen toen ik mij realiseerde dat ik een lekke band had. Ik had me al afgevraagd waarom het leek of ik door de griesmeelpudding heen fietste (hmm, met aardbeiensaus was het maar waar) maar balen was het wel. Een geluk bij een ongeluk was dat Ben net vertrok vanaf zijn werk om de hoek én hij een pickup heeft. Dus het was bellen, tillen, rijden en klaar (ook al zijn ze asociaal groot, en slecht voor het milieu toch wel erg handig). Vrijdag dus maar vroeg opgestaan om weer met fiets en al terug te gaan naar de stad(waarom automonteurs bij dag en dauw moeten beginnen is me een raadsel) om de fiets bij de fietsenmaker te brengen (de heren hebben wél twee kettingzagen maar geen fietspomp heel logisch). Blijkt vanmorgen dus op zaterdag dat mijn band wéér lek is. Ik kan je vertellen dat het maar goed is dat ik de 3,5 kilometer die ik nog moest lopen niemand tegen kwam want ik had hem niet echt gezellig te woord gestaan. In ieder geval heb ik nu ook een nieuwe buitenband en zat het glas er dus waarschijnlijk van de eerste keer in (hoort een fietsenmaker dat niet te controleren?). Dus nu ben ik weer up en running, uhm cycling uhm pushbiking.

Gisteren avond nog even mijn zpagetti tas afgehaakt, dat haken blijf je veel bekijks mee oogsten. Hij is leuk geworden al zeg ik het zelf. In mijn tas zit de knoop voor door het gat heen, die zet ik er strakjes nog even aan.
Trouwens, ik heb nog een nieuw fruit ontdekt, Tamarillo, een beetje zuurig, maar wel verfrissend. En ik zet nog wat nieuwe foto's online!